انتخاب برگه

پاراشوت کابین باید مجهز به ترمز ایمنی (پاراشوت) باشد که فقط در جهت حرکت رو به پایین عمل نماید. ترمز ایمنی باید بتواند کابین را با بار اسمی و سرعتی بیش از سرعت گاورنر متوقف کند. در صورتی که فضای زیر چاهک آسانسور در دسترس اشخاص باشد وزنه تعادل نیز باید دارای ترمز ایمنی باشد. (چاهک معلق)
در صورتی که سرعت اسمی آسانسور مساوی یا کمتر از ۰/۶۳ متر بر ثانیه باشد باید از نوع ترمز آنی یا لحظهای استفاده گردد. درصورتی که سرعت مساوی یا کمتر از ۱ متر بر ثانیه باشد باید از ترمز ایمنی آنی با اثر ضربه گیر استفاده گردیده و برای سرعتهای بیش از ۱ متر بر ثانیه ترمز باید از نوع تدریجی باشد. درصورتی که کابين دارای چندین ترمز ایمنی باشد کلیه آنها باید از نوع تدریجی پاراشوت باشند.
 ترمز ایمنی کابین و وزنه تعادل باید دارای گاورنر مخصوص به خود باشند. مكانیزم فعال سازی ترمز ایمنی (گاورنر) باید بصورت مکانیکی بوده و استفاده از وسائل برقی هیدرولیکی و یا پنوماتیکی ممنوع میباشد.
در صورتی که سرعت نامی مساوی یا کمتر از ۱ متر بر ثانیه باشد ترمز ایمنی وزنه تعادل باید از نوع تدریجی باشد در غیر اینصورت میتواند از نوع آنی باشد.                                 پاراشوت

 ترمز ایمنی ترجیحا باید در پایین ترین قسمت کابین نصب گردیده و امکان مهر و موم کردن اجزای قابل تنظیم مقدور باشد. آزاد نمودن ترمز ایمنی باید تنها از طریق بالا بردن کابین/ وزنه تعادل مقدور باشد .
ترمز ایمنی در هنگام عملکرد باید بتواند کابینی با مجموع وزن کابین خالی به علاوه ۱/۲۰ برابر ظرفیت با سرعتی حداقل ۱/۱۵ برابر سرعت نامی (و نیز شتاب منفی متناسب با نوع ترمز ایمنی را متوقف نماید. 
 تست باراشوت میبایستی در شرایط (وزن کابین + مسافرین + ۲۵٪ وزن مسافرین) انجام پذیرد پاراشوت .

جهت چرخش باید با توجه به نحوه عملکرد ترمز ایمنی روی فلكه اصلی گاورنر،علامت گذاری شود.

 در شرایط کارکرد عادی ترمز ایمنی، فاصله بین سطح فکهای اصطکاکی، نباید کمتر از ضخامت تیغه ریل ( بر حسب میلیمتر ) به علاوه ۳/۶ میلیمتر باشد. هم چنین فاصله بین سطح هریک از فکهای اصطکاکی و سطح تیغه ریل مقابل آن، نباید کمتر از ۱/۶ میلیمتر باشد.

و این اندازه گیری باید طوری انجام شود، که با اعمال نیروی کافی به کابین هرگونه لقي بین ریل و کفشکهای کابین گرفته شود، و سپس در همان سمت فاصله بین ریل و فک اصطکاکی، اندازه گیری شود.

مشابه این عمل در سمت مقابل تکرار میشود. و در کلیه قطعات ترمز ایمنی که نسبت به یکدیگر حرکت دارند، حداقل یکی از دو عضو متحرک باید از جنسی ساخته شوند، که در برابر خوردگی محافظت شوند و یا بشکلی آبکاری شوند، که این محافظت را تامین نماید (با استفاده از فرآیند الکترولیز) و یک پلاک مشخصات فلزی، باید به صورت محکم روی بدنه اصلی ترمز ایمنی نصب گردد.

نوشته های این پلاک باید به صورت خوانا و قابل تشخیص باشند و اندازه علائم و نوشته های روی آن نباید کوچکتر از ۶/۳ میلیمتر باشد.